ഓരോ രാജ്യങ്ങള്‍ ...

ഓരോ ഫ്ലാറ്റും
ഓരോ
രാജ്യങ്ങളാണ്...
അദൃശ്യമായ
വേലിക്കെട്ടിനാല്‍
വേര്‍ത്തിരിക്കപ്പെട്ട
രാജ്യങ്ങള്‍ ...

ഉള്ളില്‍ ആഭ്യന്തിര കലാപം...
ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരി...
പാര്ലിമെന്റില്‍
ഇടക്കാല സമ്മേളനത്തിനു
എത്തുംപോലെ
വല്ലപ്പോഴും
കണ്ടുമുട്ടുന്ന
രക്തബന്ധങ്ങള്‍ !

ഐ ടി യിലും
ഊഹക്കച്ചവടത്തിലും
വിത്തെറിഞ്ഞു
വിളവു
കാത്തിരിക്കുന്ന
പ്രജകള്‍ ...

ഓണം,വിഷു,കൃസ്തുമസ്...
നൊസ്റ്റാള്ജിയയില്‍
പൊതിഞ്ഞ
വോട്ടിംഗ് ദിനങ്ങള്‍ ...!

ഒരു ബോംബിന്‍റെ
പൊട്ടിത്തെറിക്കുമുന്‍പുള്ള
സെക്കന്‍റുകള്‍ ...
ഒരു ഭീകരനെ തേടി
തോക്കോ ലാത്തിയോ?
ആര്‍ക്കറിയാം?

സമയമില്ലതീരെ!

ഒരുത്തനും ഒരുത്തിയും

ഒരുത്തന്‍:
സദാചാരത്തിന്‍റെ
കൊടിയാണെന്‍റെ കൈയ്യില്‍:-|
ഒരുത്തി:
ഫെമിനിസം മൂത്ത്
മുറിച്ച മുടിയാണെന്‍റെ കൈയ്യില്‍...

ആ, ഒരുത്തന്‍:
ചാറ്റിങില്‍;
ഡാര്‍ലിങ് കെട്ടിയോനുറങ്ങിയോ:-*

ആ, ഒരുത്തി:
കാമുകനോട്;
എനിക്കറിയണം
നിന്‍റെ ചുണ്ടിലാരാ കടിച്ചത്:-|

ഒരുത്തനും
ഒരുത്തിയും:
വിയര്‍ക്കുന്നവനുവേണ്ടി
പോരാടുക
അവന്‍റെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി
വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുക...
NB: പശ്ചാത്തലം.
എ.സി. റൂം.
കൈയ്യില്‍ തുളുമ്പുന്ന വോഡ്ക...

അനന്തരം
സിസ്റ്റം ഷട്ട് ഡൌണാകുന്നു.

അതേ ഒരുത്തന്‍
വരാന്‍ വൈകിയ
ഡ്രൈവറേ തന്തക്കുപറയുന്നു:-@

അതേ ഒരുത്തി പട്ടിക്കൂടു
കഴുകാന്‍ വൈകിയ
ജോലിക്കാരിയെ
തള്ളക്കുപറഞ്ഞ്
പട്ടിക്ക് ഉമ്മകൊടുക്കുന്നു:-*

മറവിയിലേക്ക്

നെഞ്ചില്‍
കുത്തി ആഴ്ത്തിയ
എന്‍റെ
ഓര്‍മ്മകളെ വലിച്ചൂരി
നിന്നെ എനിക്ക്
മറവിയുടെ മാറിലേക്ക്
തിരിച്ചയക്കണം

പ്രണയത്തിനെയും
വിരഹത്തെയും
വേര്‍തിരിക്കുന്ന
നേര്‍ത്ത
ജലരേഖ ഇന്ന്
സൂര്യനെ കാമിച്ചു
മൃതിയില്‍
അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു

പരാജയപ്പെടും
എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടും
ഇന്ന്
ഞാന്‍ നിന്‍റെ
മൗനത്തിന്‍റെ
ആഴം അളക്കാന്‍
ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്നു

ഇന്ന് ഞാന്‍
കാലം തെറ്റിയ
ഋതു
അതില്‍ ഇനി
വസന്തത്തിന്‍
മഴവില്ല് വിരിയില്ല

പ്രണയത്തില്‍ തുടങ്ങി
വിരഹത്തിലൂടെ
സഞ്ചരിച്ച്
മൃതിയിലെക്കുള്ള
ഈ യാത്ര
അതിന്‍റെ
പൂര്‍ണ്ണതയില്‍
അലിഞ്ഞു ചേരാന്‍
ഇനി എത്രനാള്‍

എനിക്കുമാത്രം കാണാന്‍ കഴിയുന്ന നിറങ്ങള്‍

ഇന്നും ചോരപൊടിയുന്ന
മുറിവുകളില്‍
നിന്‍റെ
ഓര്‍മ്മയുണര്‍ത്തുന്ന
നീറ്റല്‍ ...

ഓര്‍മ്മകളുടെ
ചവറ്റുകൂനക്ക് തീവച്ച്
തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോഴും
കാതോര്‍ത്തത്
ഒരു പിന്‍ വിളി...

എത്രപെയ്തിട്ടും
എന്നിലെ
തീയ്യണക്കാത്ത
ഒരു വേനല്‍ മഴ മാത്രം
നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ...

നിന്‍റെ കൈപിടിച്ച്
നടന്ന വഴികളില്‍
ഇപ്പോഴും
വസന്തം രാപ്പാര്‍ക്കുന്നു;
ഇരുളില്‍
എനിക്കുമാത്രം
കാണുവാന്‍ കഴിയുന്ന
ആയിരം നിറങ്ങളോടെ...

ഒരിക്കലും പുലരാത്ത
എന്‍റെ രാത്രിയില്‍
നിന്‍റെ കണ്ണിലെ
വജ്രശോഭ
എന്‍റെ വഴിയും
വെളിച്ചവുമാകുന്നു...
എനിക്കതുമതി...

വിരഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിലത്

മൃതിയുടെ
മാറാലക്കിടയിലേക്ക്
സ്വപ്നത്തിന്‍
തൂവല്‍ ചേര്‍ത്തു
ഒരു പകല്‍ കൂടെ
എരിഞ്ഞമര്‍ന്നു

അവളുടെ
കണ്ണില്‍ പ്രതിഫലിച്ച
കണ്ണുനീരില്‍
പകല്‍ കെട്ടിയാടിയ
മൂഢ സ്വര്‍ഗങ്ങള്‍
കുത്തിയൊലിച്ചു

ഈ
പ്രണയ ശൈലത്തില്‍
മഞ്ഞിന്‍ പട്ടുടുത്തു
എന്നെ
തഴുകി മാഞ്ഞ
നിന്നെ ഞാന്‍
മനസിന്‍റെ ഏതുകോണില്‍
പ്രതിഷ്ട്ടിക്കും

മൃതിയെന്ന
കാറ്റുവീഴ്ച ഏല്‍ക്കാത്ത
മഹാമേരുവില്‍ നിന്നും
നിന്നെ
അടര്‍ത്തി മാറ്റാന്‍
ഏതു ഗണിത സിദ്ധാന്തത്തില്‍
ഞാന്‍ അഭയം തേടണം

വിരഹം
അതൊരു
നീരുറവയാണ്
നിന്‍റെ
കണ്ണില്‍ നിന്നും
ഉത്ഭവിച്ച്
എന്നില്‍
അലിഞ്ഞു ചേരാന്‍
വെമ്പുന്ന
ഒരു ഹിമകണം 

ചുവന്ന അക്കം

മുപ്പതു
വെള്ളിക്കാശിനു
തുണിയുരിഞ്ഞു നിന്ന
അവളുടെ കണ്ണില്‍
കണ്ട തിളക്കം
കാമം എന്ന്
തെറ്റിദ്ധരിച്ചവര്‍ ‍...

നിരവികാരതയിലും
അവള്‍
പൂത്തുലഞ്ഞത്
പോതിചോറില്‍
കുഞ്ഞു വിരലുകള്‍
നൃത്തം ചെയ്യുന്ന
സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട്...

മണല്‍ തിന്നുതീര്ത്ത
ഒരു നദി പോലെ
അവള്‍ ലോകത്തിനുമുന്നില്‍
വറ്റിവരണ്ട്
മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു...

പകല്‍ ബിംബങ്ങള്‍
പാതിരാവില്‍
തനിക്ക്
സ്തുതി പാടുമ്പോള്‍
ഒരു മൂടുപടം
നിനക്ക്
സ്വപ്നം കാണാം

നാളെയില്‍
വന്നു ചേരുന്ന
വിശുദ്ധി തന്‍
മുദ്രണം...
പകലില്‍
നിന്നെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടു
സ്നാനം ചെയ്യിക്കുന്ന
ആ ചുവന്ന അക്കം...

ജന്മമുദ്ര

ചില നിമിഷങ്ങളില്‍
യുഗങ്ങളിലൂടെ നാം
വീണ്ടും ജീവിക്കുന്നു...

ഉണര്‍ച്ചയുടെ
അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലേക്ക്
കണ്ണുതുറക്കുമ്പോള്‍
ഏതോയുഗത്തിലെ
മഞ്ഞുപെയ്യുന്ന രാത്രിയുടെ
ഓര്‍മ്മ നെഞ്ചില്‍ എരിയുന്നു...

ഇതാ പുതിയൊരു
വേഷപ്പകര്‍ച്ചയില്‍
നീ എന്നെ തിരിച്ചറിയുവാന്‍
കളഞ്ഞുപോയ മുദ്രമോതിരം
നിസാഹയതയുടെ
ആഴങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ തിരയുന്നു...

യുഗങ്ങളുടെ ആത്മബന്ധം
തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ
ഒരേ ഇടനാഴിയിലൂടെ
മുഖം തിരിച്ചു
കടന്നുപോകുമ്പോഴും
നമ്മുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍
ജന്മദൂരങ്ങള്‍ ഭേധിച്ച്
തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടാകും